αν φαντασια και ψεμα ειναι ενα και το αυτο,
τοτε οι συγγραφεις ειναι μανιωδεις ψευτες

στα 24 γραμματα του αλφαβητου, κρυβονται πολυ περισσοτερα απ' οτι στο μυαλο οποιουδηποτε ανθρωπου

γι' αυτο μαρεσει να διαβαζω...γιατι διαβαζοντας γινομαι κι εγω ποιητης

δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις
πρέπει και να μπορείς

ο θεος πεθανε
και τον σκοτωσαμε εμεις
οι ιδιοι


Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το γέλιο από τον πόνο, την κωμωδία από την τραγωδία, το χιούμορ από το τραύμα (Erma Bombeck)

Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

part 3

τι να πω για να σε σωσω?
πωσ να σου πω για την φωτια
αφου φοβαμαι πωσ θα σβησει?

δωματιο αδειο,απο χαρεσ
συρταρι γεματο,με ηδονεσ
προσωπο αδειο,πεθαμενο θαρρεισ,
σελιδεσ γεματεσ,ονειρα ζωης

ποιοσ θα ασχοληθει με εναν τρελο,ποιοσ?

ενα στυλο,η ζωη μου
και λιγο αγαπη
μια ιδεα,εγω,
και τα πολλα μου λαθη

πεθανα
κι ομωσ θα ζησω

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

part 2

πολυ φοβαμαι,πωσ ξεχνιεμαι
πωσ γινομαι καπνοσ
ανακαλυψε μαζι μου
τι θα πει το φως

πεθαινω
κι ομωσ,τωρα ζω

αλλαζουν ολα και εγω χανομαι
δεν προλαβαινω να τα δω
κι απορω
ποιον δρομο να διαβω?

πεθαινω,
κι ομωσ,δεν εζησα

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

part 1

μελανι πανω σε χαρτι
αραδιασμενες λεξεις
νοηματα κρυμενα στο κατι

ποιοσ,θα σπασει το νοημα,ποιοσ?

κιτρινισμενο χαρτι
μουχλιασμενες ιδεεσ
γραμμενες δειλα

πεθαινω
κι ομωσ,θα ζησω

μια τελευταια πνοη
ενα αντιο και λιγο γελιο
τι ειναι αληθεια το απειρο?

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

λυτρωση

ακουω την βροχη
και μου θυμιζει εσενα...
μετα απο καθε καταγιδα
ερχονται,ελεγεσ,
τα ουρανια τοξα
τα χαμογελα και τα γελια...
ειναι λυτρωτικη η βροχη...
ξεπλενει απο μεσα σου
τον πονο και την θλιψη...
την μιζερια και την μοναξια..
χαμογελα λοιπον
γιατι ο ηλιοσ δεν αργει να φανει..
και θα ειναι πιο λαμπεροσ απο ποτε..
χορεψε στην βροχη
χορεψε σαν να εισαι ελευθεροσ...
χορεψε,κι ασ μην εισαι ελευθεροσ...

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

απετυχα


σημερα δεν θελω να ακουσω τιποτα...
δεν θελω να δω κανεναν..
δεν θελω να κανω τιποτα...
οταν ξερεισ οτι τιποτα δεν ερχεται οπωσ θεσ...
γιατι?

ξερεισ την απαντηση..ξερεισ οτι δεν τα καταφερες...
το ξερεισ...
αλλα δεν θεσ να στο επιβεβαιωσουν...δεν θεσ να το ακουσεισ..
γινεται τοσο πραγματικο...
τα λογια σπανε και καταστρεφουν την μαγεια...

ειναι μια κατασταση που την γνωριζουν ολη...
και εσυ που την ζεισ και οι αλλοι που την κρινουν...
μια μυστικη συμφωνια σασ αναγκαζει να μην το συζητησετε,να μην το πειτε δυνατα,να μην χαλασετε την απογοητευση...

δεν θελω να ακουσω την αληθεια...μηπωσ και γινει πραγματικοτητα...

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

μαριονετα

                                                      καποτε ζουσα αναμεσα σας                                                                           ειχα ονειρα και ελπιδεσ. 
           γελουσα,επαιζα μαζι σασ...              
 ημουν ανθρωποσ...σαν εσας 
θυμασαι που παιζαμε παρεα?              
καποτε ημουν ανθρωποσ...                             
μπορουσα να κινω τα χερια μου           
  και τα ποδια μου οπωσ ηθελα...                   
μπορουσα να σκεφτομαι...                  
να αισθανομαι..                                          
να χαμογελαω...                        
να χορευω..                                              
οπωσ ηθελα...                             
καποτε ζουσα σε εναν κοσμο αληθινο... 





                                                          τωρα εχω ξεχασει πια να ζω..
                                     δεν θυμαμαι τον κοσμο σασ...
                                                             δεν αισθανομαι τιποτα...τιποτα περα απο
                                                                                                                           φοβο...
                                                   φοβο,μην κοψουν τα νηματα μου..
                 
εχασα τα βηματα σ εναν ξεφρενο χορο

                    μου πηραν οτι αγαπουσα πιο πολυ...
και τωρα τρεμω στην σκεψη μηπωσ με                      
                        βαρεθουν...
                                          μηπωσ παψουν να γελουν με την ανικανοτητα μου
               μηπωσ παψει να τους διασκεδαζει
                                                              ο φοβοσ μου...

αβουλο πλασμα εγινα,
             σε ξενων το παιχνιδι...
πιονι, με κινουν οι αλλοι..
             λαχταραω την ελευθερια...
       και φοβαμαι συναμα...
πωσ ξεχασα πως ειναι να ζεισ...

ειμαι μια σιωπηλη μαριονετα...
                                                          

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

ελα μαζι μου...


χορεψε μαζι μου
κλεισε τα ματια
και αφεσου στον παλμο...
ενασ παλμοσ ειναι ολα..
παλεσαι μεσα στον χορο και τον χρονο
μεσα στην μουσικη και στον ρυθμο..
μπαινεισ σε μια ροη,σε ενα κυμα
και το αφηνεισ να σε παει..
χορεψε μαζι μου..
κοιτα γυρω σου...κοιτα τουσ αλλουσ που παλλονται μαζι σου..
μην σκεφτεσαι..
το σωμα σου ξερει τισ κινησεις...
μην σφιγγεσαι..
μονο αν αφεθεισ θα σε οδηγησει ο δρομος...
παιξε με τισ κινησεις,παιξε με το σωμα σου
και τον ρυθμο...
χορεψε και εσυ με τον ρυθμο...

θυμασαι τις κινησεις?

ζησε μαζι μου...
ρυθμο θελει...
και να αφεθεις...
σ αυτο το θαυμα που ολο σε παει
σε αυτον τον παλμο που σε οδηγει...
χορεψε μαζι μου...
ενασ τρελοσ χοροσ η ζωη
και μια δινη που ολο σε τραβαει
μαλακωσε λιγο το σωμα σου
και χαλαρωσε τουσ μυες σου...
τα περασματα ν γινονται πιο ευκολα,
πιο μαλακα και πιο ομαλα...
χορεψε μαζι μου την ζωη
ενα χορο,διχωσ ρυθμο
με την δικη σου
μοναδικη μουσικη...
κλεισε τα ματια
κρατα μου το χερι και παμε
να τρεξουμε μαζι
να ζησουμε
να χορεψουμε παρεα

θυμασαι τισ κινησεις?