αν φαντασια και ψεμα ειναι ενα και το αυτο,
τοτε οι συγγραφεις ειναι μανιωδεις ψευτες

στα 24 γραμματα του αλφαβητου, κρυβονται πολυ περισσοτερα απ' οτι στο μυαλο οποιουδηποτε ανθρωπου

γι' αυτο μαρεσει να διαβαζω...γιατι διαβαζοντας γινομαι κι εγω ποιητης

δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις
πρέπει και να μπορείς

ο θεος πεθανε
και τον σκοτωσαμε εμεις
οι ιδιοι


Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το γέλιο από τον πόνο, την κωμωδία από την τραγωδία, το χιούμορ από το τραύμα (Erma Bombeck)

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

πως να σε σωσω απο μενα?


ειμαστε σε μια δινη και ολο βουταμε
σε μια αβυσσο που φτιαξαμε οι ιδιοι
σε ενα μαυρο πιο κρυο και απ΄το αυριο
σε ενα παρον που ολο χανεται και φευγει
και εγω,πωσ να το βρω?
που ειναι η αρχη και που το τελοσ,
σε μια ιστορια που απ'την αρχη ειχε τελειωσει?
πριν ξεκινησει καταστραφηκαν τα ονειρα
και οι ελπιδεσ εξατμιστηκαν με μιασ
χωρισ ζωνεσ ασφαλειασ
χωρισ "σταματα" ή "φοβαμαι"
ενασ ανεμοστροβιλος που ολο μασ παει
δεν εχουν νοημα οι συγγνωμεσ
και τα λυπαμαι δεν χωρανε..
πωσ να σε σωσω απο μενα?
που ολο σε μπλεκω και χανομαστε μαζι
πωσ να σωθεισ που δεν μ'αφηνεισ να σ'αφησω
πωσ ν ξεφυγω που ολο κοντα σου με κρατασ
σωσε τον εαυτο σου και ασε πισω εμενα
να παλευω με μια αληθεια που θελω να ξεχασω
με εχθρο εναν καθρεφτη
και τα ψεματα ενοσ ξενου εαυτου

πωσ να σωθουμε απο ενα τελοσ που προβλεψανε αλλοι για μασ?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου